Onlangs was ik in het voormalig concentratiekamp Mauthausen. Een gevangene die Auschwitz had overleefd en werd overgebracht naar Mauthausen, noemde dit kamp ‘the pit of hell’. Het was nog erger dan Auschwitz vanwege de onbeschrijflijke sadistische wreedheden.
Zieke gevangenen liet men bevriezen of verhongeren, of zij werden gedood met injecties of gifgas Mauthausen had een gaskamer in een keldervertrek, niet ver van het kampbordeel. In dezelfde ruimte bevonden zich twee verbrandingsovens – waarin de vermoorde gevangenen werden verbrand. Voordat de lichamen van de gevangenen werden verbrand, werden zij door een arts ontdaan van kostbare protheses als gouden tanden.
Floris Bakels overleefde acht gevangenissen en concentratiekampen. In het boek ‘Nacht und Nebel‘ publiceerde hij zijn dagboeknotities – door hem geschreven en verborgen in al die kampen. Ooit ging ik met hem en een cameraploeg langs al die kampen. Een belevenis die ik nooit meer zal vergeten.
Twee dingen bleven me in het bijzonder bij. Het appèl. En de steengroeve. Urenlang op appèl staan, in de brandende zon of in de bittere kou. Het gebral en geschreeuw van de bewakers. De openbare martelingen en executies. Middenin de hel. En dan ineens dat kleine (onkruid)plantje tussen de stenen, met een klein bloemetje. En ineens de ervaring van de grootheid van de schepping en de Schepper. Alles vervaagde en een diepe vrede bleef over. Wolkenluchten. Die kon niemand je afnemen.
Toen hij werd weggevoerd in een donkere nacht – ineens die schaal van licht boven de kerktoren van Pijnacker, en een innerlijke overtuiging: jij zult het overleven. Religieus was hij niet opgevoed, en op dat moment ook niet. Maar ineens, dát!
Kapot geslagen
Op weg naar de steengroeve je rug door een bewaker met een schop kapot geslagen. Toch overleefd. Gevangenen die zich vergrepen aan het karige voedselrantsoen van anderen redden het uiteindelijk niet. Zij die van hun kleine beetje soms ook nog deelden met een ander om zijn bezwijken te voorkomen, haalden het wel.
En dan die crucifix. Aan een boom gespijkerd zoals dat in katholieke delen van Duitsland wel gebruikelijk was. Floris nam op een morgen – in colonne marcherend op weg naar de steengroeve – zijn gestreepte gevangenenmuts af. Uit respect. Binnen enkele dagen deed de hele groep het, communisten, atheïsten, gereformeerden, allen. Er is door de bewakers nooit iets van gezegd.
Ontknoping
Het gaat erom dat we gaan zien waarheen we op weg zijn; dat maakt het levensverhaal van Floris Bakels wel duidelijk. De ontknoping van deze fase van de wereldgeschiedenis nadert. We naderen steeds meer het moment dat het laatste wereldrijk zich ontvouwt. En het zal alles in zich verenigen. Een ultieme poging vanuit de machten der duisternis om nog eenmaal – maar nu wereldwijd – een rijk van vrede en gerechtigheid in naam van de mens te realiseren. Babylon in optima forma.
Volgden in de geschiedenis het Egyptische, Assyrische, Babylonische, Medo-Perzische, Griekse (dat onder zijn vier generaals verdeeld werd), Romeinse en de post-Romeinse rijken elkaar op, in het einde verschijnen ze allemaal weer tegelijkertijd op het wereldtoneel, met alle karakteristieken en kenmerken die ze elk voor zich vertegenwoordigden. Om enkele te noemen: een absoluut dictator aan de top, het gouden hoofd Babylon, ijzeren wetten ‘van Meden en Perzen’, Grieks humanisme, democratie, wetenschap en techniek, kunst en architectuur, (olympische) spelen en sport, homofilie en onoverwinnelijke ‘Romeinse’ militaire macht.
Hoewel deze rijken elk afzonderlijk verschillende gezichtsbepalende kenmerken vertoonden, laat de Bijbel zien dat ze allemaal de Joden haatten. Het Babylonisch Rijk onder leiding van Nebukadnessar vernietigde Jeruzalem en de Tempel en voerde de Joden in ballingschap. Het Medisch-Perzische Rijk vaardigde wetten uit waardoor alle Joden vernietigd zouden worden. Alleen door tussenkomst van Esther werd dat verhinderd. Het Griekse Rijk wilde met geweld ook Israël en de Joden het Grieks hellenisme-humanisme opleggen, op straffe van de dood. En Het Romeinse Rijk vernietigde opnieuw Jeruzalem en de Tempel en voerde het Joodse volk in wereldwijde ballingschap.
Voor eeuwig nieuw
Het beeld dat Daniël zag, staat op zijn voeten als ten slotte de steen het aan de voeten treft en het gehele beeld vergruizelt. Het is een reus op lemen voeten. Het hoofd van goud, de borst en armen van zilver, de buik en lendenen van koper, de benen van ijzer en de voeten van ijzer en kleiachtig leem. Maar die reus zal worden verbrijzeld door een steen, die een grote berg wordt en de gehele aarde vult (zie Dan. 2:34-45).
Ineens kwam de gedachte bij me op: eenmaal zal een rotsblok zonder toedoen van mensenhanden aan de ultieme laatste wereldwijde demonie een einde maken. Deze zal het beeld definitief tot stof verbrijzelen en vergruizen, zodat het als kaf op een dorsvloer in de zomer door de wind wordt meegevoerd en er daarna geen spoor meer van te vinden is. En de steen, het rotsblok, zal tot een grote berg worden en de gehele aarde vullen. De voorboden worden zichtbaar: Israël keert terug naar het Beloofde Land. Het land, het volk en de stad Jeruzalem worden hersteld. Het Koninkrijk komt en de Koning van dat Koninkrijk zal komen om alle dingen voor eeuwig nieuw te maken.
Bron: www.habakuk.nu,
de opiniesite van stichting Tot Heil des Volks.
Vrede zij u,
Henk www.weeswaakzaam.com
