De bezoekende prediker opende zijn bericht met de volgende verklaring: “Vandaag wil ik u vertellen hoe u het Joodse volk kunt vernietigen.” De titel van zijn preek, stond in feite heel vrijmoedig in het kerk bulletin: “Hoe het Joodse volk te vernietigen is.”
Er verscheen zelfs een advertentie in de lokale krant die week voor de speciale bijeenkomst in de kerk met de gast evangelist -en had zelfs geen geringe commotie gegenereerd in de stad. Zo belangrijk was de heisa dat de lokale rabbijn in de kerk zat, bereid om een antisemitische tirade aan te horen. Onnodig te zeggen, dat de sfeer zeer gespannen was.
De prediker begon zijn openingstoespraak, met de aankondiging van de tekst voor de preek en het vragen aan iedereen om te luisteren naar de woorden van de profeet Jeremia:
“ Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten, niet zoals het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hun hand vastgreep om hen uit het land Egypte te leiden – Mijn verbond, dat zij verbroken hebben, hoewel Ík hen getrouwd had, spreekt de HEERE. Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn. Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE. Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken.” (Jer. 31:31-34).
Niets tot nu toe was er niets gezegd wat de vlam in de pan liet slaan. De passage voorspelde een nieuw verbond wat de Heer op een dag zou sluiten met de nakomelingen van Israël. De prediker verder met lezen:
“Zo zegt de HEERE, Die de zon tot een licht geeft overdag en de vaste orde van maan en sterren tot een licht in de nacht, Die de zee opzweept, zodat haar golven bruisen, HEERE van de legermachten is Zijn Naam. Als deze verordeningen ooit zouden wijken van voor Mijn aangezicht, spreekt de HEERE, dan zou ook het nageslacht van Israël ophouden een volk voor Mijn aangezicht te zijn, alle dagen! Zo zegt de HEERE: Als de hemel hierboven ooit opgemeten zou kunnen worden en de fundamenten van de aarde beneden onderzocht zouden kunnen worden, dan zou ook Ik heel het nageslacht van Israël verwerpen, om alles wat zij gedaan hebben, spreekt de HEERE.” (Jeremia 31:35-37 ).
Na het lezen van de tekst, vestigde de prediker de gemeente haar aandacht op de laatste drie verzen, die de eeuwige aard van Gods verbond met Israël benadrukt. Het verbond was blijvend. Het was onveranderlijk, onherroepelijk en onveranderlijk. Israël eeuwigheid werd onverbiddelijk verbonden met de eeuwigheid van de fysieke verordeningen van de zon, maan, sterren en de aarde. Als deze verordeningen verdwijnen, dan zal Israël verdwijnen. Maar zolang deze blijven, zal Israël blijven.
“Dus, als je wilt weten hoe je het Joodse volk kan vernietigen?” Zo vroeg de prediker met een zwierig gebaar. “Ik zal het u vertellen. Maar eerst moet je in staat zijn om de zon, maan en sterren uit hun hemelse positie te plukken en hen voor altijd te laten verdwijnen, de afstand meten van het ene uiteinde der hemelen tot het andere [iets wat moderne wetenschappers zelfs niet kunnen doen], in het binnenste van de aarde kruipen om die te onderzoeken. En als je deze drie taken kan vervullen, dan alleen zul je in staat zijn om voor altijd de kinderen van Israël te elimineren vanuit hun lange bestaan op de planeet Aarde.”
Een collectieve zucht van verlichting kwam op uit de gemeenteleden, met inbegrip van de rabbijn. De sleutel waarheid was voor iedereen duidelijk: Het is onmogelijk om het Joodse volk te vernietigen.
HUN LIJDEN
Gezien de tragische geschiedenis van Jakobs kinderen in de afgelopen twee duizend jaar, dat eenvoudig een bevestiging is van hoe moedig ze hun lijden, ballingschap verdroegen en nauwelijks konden ontsnappen aan de vernietiging. In Deuteronomium 28, is door Mozes gesproken en geschreven meer dan duizend jaar voor de eerste ballingschap van Israël, hoe de natie in de toekomst zou lijden met deze gekwelde woorden:
“ En het zal gebeuren, zoals de HEERE Zich over u verblijdde om u goed te doen en u talrijk te maken, dat de HEERE Zich zo over u zal verblijden om u om te brengen en weg te vagen. U zult weggerukt worden uit het land waar u naartoe gaat om het in bezit te nemen. De HEERE zal u verspreiden onder al de volken, van het ene einde van de aarde tot aan het andere einde van de aarde. Daar zult u andere goden dienen, die u noch uw vaderen gekend hebben, hout en steen. Daarbij zult u onder die volken niet tot rust komen en uw voetzool zal geen rustplaats hebben, want de HEERE zal u daar een bevend hart, kwijnende ogen en een treurende ziel geven. Uw leven zal voor u aan een zijden draad hangen; u zult nacht en dag beangst zijn en uw leven niet zeker zijn.” (Deut. 28:63-66).
De Joodse geschiedenis beginnende met de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 door naar de twintigste eeuw is geen mooi verhaal. Hoewel een klein overblijfsel van het Joodse volk bleef wonen in het land van hun voorvaderen, de overgrote meerderheid belandde in de diaspora (letterlijk, de “verstrooiing”), een populaire joodse term om te beschrijven overal te zijn buiten het land van Israël. Deze diaspora Joden woonden in het buitenland, waar de termen vreemdelingen en ballingen beter hun benarde situatie beschrijven. Hun ‘gast’-landen waren meestal verre van gastvrij. Waar ze ook zwierven in de middeleeuwse wereld, ze kregen nooit het burgerschap toegekend.
Niet alleen werden ze gehaat, zaten ze vaak gevangen tussen strijdende partijen en leden aan de gevolgen. Wanneer de Europese kruisvaarders hun expedities in de elfde eeuw gelanceerd hebben tot aan de dertiende eeuw naar het Heilige Land om het te bevrijden van de moslims, slachtten zij het Joodse volk af en vernietigden de tientallen joodse gemeenschappen onderweg. Toen de Zwarte Dood zich verspreidde door Europa van 1348 tot 1350, gaven veel mensen de schuld daarvan aan de Joden, bewerende dat ze de putten hadden vergiftigd. Duizenden Joodse mensen kwamen op de brandstapel, vooral in Duitsland. Zelfs de paus, die niet altijd een vriend was van het Joodse volk, was tegen dergelijke ongefundeerde beschuldigingen. Maar de massa, die besmet is met een blinde haat, kon niet worden ontmoedigd.
De beruchte Spaanse Inquisitie, gelanceerd door koning Ferdinand en koningin Isabella, heeft uiteindelijk geleid tot de volledige verdrijving van het Joodse volk uit Spanje in 1492 en daarna uit het naburige Portugal in 1496. Deze gedwongen ballingschap van bijna 200.000 mensen om geen andere reden dan het feit dat ze joods waren is onuitwisbaar zowel in de Joodse psyche als in de Joodse geschiedenis.
De weinig bekende Chmielnicki Oorlogen in 1648 wat leidde tot de slachting van bijna 100.000 Poolse Joden door de Kozakken krijgers. De tsaren van het negentiende-eeuwse Rusland gaven vaak het Joodse volk de schuld van alles wat de Slaven aan economische kwalen kon overvallen in hun rijk.
In 1881 toen de beruchte pogroms uitbrak en bleef doorgaan tot de Eerste Wereldoorlog. Lokale bendes, vaak aangespoord door hun orthodoxe priesters, hebben de joodse gemeenschappen aangevallen, met de moord op duizenden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen voor het zijn van de zogenaamde Christus-moordenaars. Honderdduizenden van het Joodse volk vluchtten naar de Nieuwe Wereld. Degenen die op een of andere manier de pogroms overleefden en bleven in Oost-Europa werden uiteindelijk geconfronteerd met de ergste van alle Joodse tragedies -de Holocaust. Van 1933 tot 1945, door middel van een reeks van repressieve wetten, werkkampen, en, ten slotte de gaskamers, hebben de nazi’s ongeveer zes miljoen van het joodse volk -gewoon vernietigd omdat ze Joods waren.
HUN OVERLEVEN
En toch hebben ze het overleefd. Het Joodse volk, ze zijn natuurlijk niet de enige nationaliteit die een lijden hebben doorstaan. Echter, hun angst is uniek op verschillende manieren. Geen enkele natie in de geschiedenis van de wereld is ooit verbannen geweest uit haar land, met het verlies van een nationaal bestaan en taal, om dan weer als een volk terug te komen in dat identieke thuisland en zelfs met een reveil van haar oude tong. Geen enkel volk, dat wil zeggen op een na -het volk van Israël.
Hoe kunnen we dit fenomeen verklaren? Moderne historici en filosofen hebben het geprobeerd en gefaald. De Joodse ervaring past gewoon niet in de menselijke theorieën en verklaringen. Een van de grootste historici van alle tijden was Arnold Toynbee, wiens klassieke tiendelig werk, A Study of History, de opkomst en onvermijdelijke val traceert van zesentwintig beschavingen.
Ondanks al zijn genialiteit, kon Toynbee niet adequaat het fenomeen uitleggen van de “Joodse beschaving.” Volgens zijn filosofie van de geschiedenis, rijzen beschavingen op, om dan uiteindelijk weer te vallen, om nooit meer op te stijgen. De Joodse geschiedenis echter, paste niet in Toynbee’s systeem. Ja, het Joodse volk rees en daalde. Maar het overleefde na de val en, verbazingwekkend genoeg, keerde het zelfs terug naar het oude land, re-constitueerde haar nationale bestaan, en wekte zelfs de oude taal op uit de dood. Geen andere natie heeft ooit dit resultaat bereikt.
Toynbee kon niet begrijpen hoe Joodse volk overleefde, omdat hij niet bereid was om Gods beloften te overwegen. De Here God verklaard door zijn profeet dat Israël nooit zal ophouden, als een volk (Jer. 31:36), en Hij heeft die belofte gehouden met het behoud van zijn uitverkoren volk door al hun donkere nachten van lijden heen. Afgezien van God, bestaat er geen andere verklaring. Toynbee verwezen naar de Joden als de “fossielen van de geschiedenis.” Een fossiel is een oude object dat vandaag niet echt hier is, maar op een of andere manier “bevroren in de tijd” -niet op zijn plaats, maar toch hier.
Vanuit menselijk oogpunt, moest het Joodse volk hier niet meer zijn. Met alles wat ze hebben doorstaan, moesten ze al lang geleden zijn verdwenen. Meer prachtige beschavingen, zoals de Assyriërs, Hittieten, en Babyloniërs, zijn naar de vuilnisbak van de geschiedenis verwezen. Maar in de bekende woorden van een Israëlische volkslied, “Am Yisrael Hai!” (“Het volk van Israël leeft!”).
Hun oude vervolgers en moordenaars zijn van het toneel verdwenen in de menselijke geschiedenis, maar het kleine Israël blijft zijn rol spelen in dit goddelijke kosmische drama. En Israël zal het blijven doen, niet vanwege de sluwheid, slim zijn, of capaciteit, maar vanwege de beloften van God.
De grote Pruisische keizer Frederik teste zijn kapelaan met theologische vragen. Frederick, zei echter dat hij geen tijd had voor lange antwoorden en uitleg. Hij wilde eenvoudige antwoorden die hij snel zou kunnen begrijpen. Op een dag vroeg hij zijn kapelaan of hij een eenvoudig en bondig bewijs kon geven voor de waarheid van de Bijbel. Frederick vroeg of de kapelaan of hij het bewijs in een woord kon geven. De wijze kapelaan antwoordde dat hij dat kon doen.
“Wat is dit magische woord?” vroeg Frederick.
De kapelaan antwoordde: “De Joden sire. Het volk van Israël”
Het zou inderdaad moeilijk zijn voor iedereen om een beter bewijs aan te bieden voor de juistheid en de goddelijke authenticiteit van het Woord van God. Israël heeft overleefd en zal blijven voort bestaan, omdat de Almachtige God dit zo heeft gewild.
Bron: The Preservation of the Jewish People | Bible Prophecy Blog
Bron: http://www.wimjongman.nl
Vrede zij u,
Henk
www.weeswaakzaam.com
